Nieuwe amendementen op het Maritiem Arbeidsverdrag (MLC) versterken het recht op walverlof voor zeevarenden. Lees wat de nieuwe regels betekenen voor bemanning, reders en havens.
“Walverlof is dan geen gunst, maar een recht. Dit recht is vastgelegd in internationale verdragen.”
Het recht op walverlof is in 2025 aanzienlijk versterkt met nieuwe amendementen op het Maritiem Arbeidsverdrag (ook wel MLC, 2006). Deze wijzigingen leggen voor alle lidstaten vast dat zeevarenden zonder discriminatie aan wal moeten kunnen gaan, ongeacht de vlag van het schip.
Hierin is duidelijk opgenomen in standard A2.4.2 lid 1: “Each member shall ensure that seafarers are allowed ashore by the public authorities…..” en in standard A2.4.2 lid 6: “Shipowners shall allow shore leave to seafarers when, off duty, upon the ship’s arrival in port, ……”
Walverlof mag alleen geweigerd worden om redenen van gezondheid, openbare veiligheid of openbare orde. Een visum of speciale vergunning mag niet worden geëist voor walverlof. Bij weigering moeten autoriteiten de reden direct meedelen aan de zeevarende en/of de kapitein, en op verzoek schriftelijk bevestigen.
Daarnaast verplicht de MLC lidstaten om rederijen te laten zorgen dat zeevarenden walverlof kunnen nemen voor hun gezondheid en welzijn, mits dit past binnen de operationele vereisten. Ook moeten landen, havens en terminals samenwerken om walverlof actief te faciliteren, inclusief training van havenpersoneel over de rechten van zeevarenden.
Het veelgebruikte argument dat de veiligheidsvoorschriften van ISPS het niet toestaan, zijn op zichzelf geen reden om het walverlof te weigeren. Het walverlof kan namelijk ook toegestaan worden zonder deze veiligheidsvoorschriften te schenden, met adequate flankerende maatregelen.
Met deze amendementen wordt walverlof niet langer gezien als gunst, maar als fundamenteel recht voor iedereen die op zee werkt.
Lees er meer over in het artikel in de Schuttevaer.